Wiosenne nawożenie azotowe jest kluczowe dla uzyskania zadowalającego plonowania. To właśnie od dostępności azotu w glebie w największym stopniu zależy ilość plonu ziarna. Aplikację nawozów azotowych rozpoczyna się możliwie szybko, jak tylko pozwalają na to przepisu lub jest możliwość wjazdu w pole. Takie postępowanie pozwala też na wykorzystanie wilgoci glebowej i często występujących na przedwiośniu opadów deszczu do przemieszczenia N w strefę wzrostu korzeni.
Ile składników pokarmowych pobiera pszenica ozima?
Pszenica ozima ma największy udział w strukturze zasiewów, który przekracza 2 mln hektarów, ponieważ ma największy genetyczny potencjał plonowania oraz z reguły można za sprzedaż ziarna uzyskać najwyższą cenę spośród innych gatunków zbóż. Do wytworzenia 1 tony ziarna wraz z odpowiednią ilością resztek pożniwnych w trakcie sezonu wegetacyjnego, pobiera zwykle:
- 28-32 kg azotu
- 9-13 kg fosforu
- 16-24 kg potasu
- 2,5 – 3,5 kg magnezu
- 4,0 – 5,0 kg siarki
Podane pobranie jednostkowe ma charakter poglądowy, ponieważ rzeczywiste pobranie składników pokarmowych podczas sezonu wegetacyjnego zależy od wielu czynników między innymi odczynu gleby, dostępności wody w glebie, zawartości przyswajalnych form makro i mikroelementów. Cześć potrzeb pokarmowych pszenicy ozimej zostanie zaspokojona przez naturalną zasobność gleby, jednak jest ona niewystarczająca do uzyskania zadowalających plonów. Dlatego też niezbędne jest nawożenie mineralne oraz dolistne przed wystąpieniem ukrytych i widocznych objawów niedoboru składników pokarmowych.
Ile azotu zastosować?
W pierwszej kolejności należy oszacować ogólną ilość azotu, którą trzeba podać podczas całego sezonu wegetacyjnego. Podstawą do wyliczeń jest zasobność gleby w N oraz spodziewany plon pszenicy ozimej P.
Dn = (P ∗ Pj) – Nmin (0-90 cm)
Dn — dawka nawozowa azotu (kg/ha)
Nmin — zawartość azotu mineralnego w glebie, w warstwie 0-90 cm (kg N/ha)
P — potencjalny plon ziarna (t/ha)
Pj — pobranie jednostkowe azotu (kg azotu na 1 tonę nasion)
Podział dawki
Jeżeli plantacja pszenicy ozimej jest słabo rozkrzewiona, a taka sytuacja wiosną 2026 roku będzie często spotykana ze względu na późny siew ozimin,to należy zastosować szybko działającą formę azotu w wyższej dawce. Optymalnym wyborem będzie saletra amonowana, a pierwsza dawka N może wynosić od 70 do nawet 100 kg.
Natomiast w przypadku pszenicy dobrze rozkrzewionej, zalecana dawka azotu powinna być niższa i wynosić od 50 do 70 kg czystego składnika. Nie należy zbytnio zwiększać dawki N, ponieważ może to prowadzić do zbudowania zbyt dużej biomasy wegetatywnej. Na polach z roślinami dobrze rozkrzewionymi, można zastosować roztwór saletrzano-mocznikowy, saletrzak lub mocznik z inhibitorem.
Przed wykonaniem pierwszej aplikacji nawozu warto przeprowadzić kalibrację rozsiewacza nawozu. Takie działanie pozwoli ustawić jego pracę pod konkretny rozmiar granul i ich udział % w nawozie. Wysoką precyzję zabiegu zapewniają nowoczesne rozsiewacze nawozu: https://osadkowski.pl/maszyny-rolnicze/rozsiewacze-nawozu–c-001167, które minimalizują ryzyko błędów podczas aplikacji. Przez co wysiew nawozów mineralnych będzie równomierny na całym polu, a rośliny otrzymają zaplanowaną dawkę składników pokarmowych.
Strategia efektywnego startu
Wiosenna aplikacja azotu stanowi fundament budowania wysokiego plonu ziarna pszenicy ozimej. Wielkość dawki startowej oraz rodzaj nawozu należy precyzyjnie dostosować do stopnia rozkrzewienia roślin po zimie. Słabsze plantacje wymagają intensywniejszego zasilania formami szybko działającymi, w przeciwieństwie do łanów dobrze rozwiniętych. Uwzględnienie tych czynników pozwala na optymalne wykorzystanie potencjału genetycznego uprawy.
